Mijn foto

Contact

Coaching

Te bestellen

  • Handvat: gepest op je werk?
    In deze handvat wordt in viertal fases aangegeven wat er gebeurt als je gepest wordt op je werk en een aantal tips. Stuur een email naar: info@coachingaandenrijn.nl

Weblogs

  • Mobbing
    Alles over mobbing, pesten en ander ongewenst gedrag op het werk.
  • Mobbing Experts Platform
    Het Mobbing Experts Platform is een initiatief om alle organisaties in Nederland die zich bezig houden met mobbing, pesten of ander ongewenst gedrag een platform te bieden. Op dit weblog zullen belangrijke artikelen, persberichten en activiteiten verschijnen.

Advertenties

Mobbing en pesten op het werk: had er dan niemand een geweten wat knaagde?

Logocadremail_8

Regelmatig hoor ik slachtoffers van mobbing en pesten op het werk dit verzuchten: hoe kon het gebeuren en iedereen stond erbij en keek er naar, niemand deed wat, niemand zei wat! Voor slachtoffers wordt hiermee uiting gegeven aan een gevoel van eenzaamheid en onmacht wat zij hebben ervaren op het werk en individueel zullen zij nooit een antwoord krijgen. Afgelopen zomer las ik echter een artikel waarin iemand dit fenomeen beschreef als: op het werk heeft ons geweten soms een uitknopje. Dit fascineerde mij: is het werkelijk zo simpel dat we bij mobbing, pesten en andere vormen van ongewenst gedrag op het werk als gewetensvolle collega, als integere manager gewoon een knopje om kunnen zetten? Het kwam op mij wat ongeloofwaardig over want ik geloof in het goede van een mens maar sta soms ook verbaasd dat goede mensen, met oprechte intenties kunnen veranderen in onbetrouwbare, leugenachtige wezens op het werk.

Ik heb me verdiept in de sociale leertheorie van Bandura (1977) om dit fenomeen nader te onderzoeken. De theorie stelt dat gedrag dynamisch is en het gevolg is van de interacties tussen de persoon, het gedrag en de omgeving. Deze beïnvloeden elkaar onderling maar zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden in verschillende situaties. De omgeving (het werk) heeft een belangrijke rol in dit dynamische proces want deze kan de mogelijkheden van de persoon en het gedrag positief versterken maar ook beperken. Een belangrijk aspect in de sociale leertheorie is dat wij als mensen niet alleen leren door onze eigen gedrag en de gevolgen daarvan maar ook door het gedrag wat we zien in onze omgeving te observeren. Daarnaast spelen verwachtingen wat bepaald gedrag iemand oplevert een belangrijke rol en de mate waarin iemand zichzelf in staat acht om bepaald gedrag uit te voeren. Je zou bijna gaan denken dat wij mensen een speelbal zijn van onze omgeving maar niets is minder waar want de sociale leertheorie stelt tevens dat wij als mensen een soort zelfcontrole hebben: we zoeken oplossingen, bedenken strategieën, we belonen ons zelf en zoeken naar rechtvaardiging van ons gedrag wat past in het eigen waarden-en normenpatroon.

Als we de theorie vertalen naar een doorsnee organisatie dan kunnen we stellen dat ons geweten beïnvloedt wordt door het gedrag van de omgeving maar dat mensen zelf strategieën bedenken om hun gedrag te rechtvaardigen.  Als een organisatie (manager, Pen O) iets van ons vraagt wat we in het normale leven nooit zouden doen, bijv. een collega bespieden, dan kan iemand dit rechtvaardigen voor zichzelf dat daarmee een hoger doel wordt gediend: het functioneren van een afdeling naar een hoger niveau tillen bijv. Koppelen we dit ook nog aan een omgeving (werk) waarvan onze bestaanszekerheid (inkomen) afhankelijk is dan is het belang om ons eigen gedrag te rechtvaardigen extra groot. Menig rechter kent de verhalen van medewerkers die ontslagen dreigen te worden omdat ze bijv. gefraudeerd hadden met reiskosten oid. En die medewerker met onschuldige ogen zei: ja maar iedereen deed het dus dacht ik dat het niet zo erg was………………

Zo gaat het ook bij mobbing, pesten of ander ongewenst gedrag met de gewetensvolle collega en de integere manager: zij zetten hun geweten niet uit want ons geweten heeft geen uit-knopje maar we kunnen er wel mee onderhandelen tot we een goede reden hebben om ons gedrag te rechtvaardigen. Als we de verhalen van slachtoffers horen dan staan we allemaal vooraan om te zeggen hoe erg het is, dat wij een betere collega zouden zijn, dat wij dat nooit zouden doen………..Maar (her)kennen we niet allemaal onze innerlijke discussies om ons geweten tot rust te manen: even parkeren op een invalide parkeerplaats, door rood licht rijden en natuurlijk de belastingaangifte: wie is altijd helemaal eerlijk en integer?

Ongewenst gedrag op het werk: klagen of toch maar niet

Logocadremail_8

De afgelopen weken heb ik met diverse mensen gesproken over de (on)zin van een klacht indienen bij mobbing, pesten of ander ongewenst gedrag op het werk en ben tot de conclusie gekomen dat een klacht indienen opnieuw de onoverbrugbare kloof tussen werkgever en werknemer blootlegt.

Iedere organisatiedeskundige, manager, directie of bestuur weet dat slecht 1 tot 5% daadwerkelijk een klacht indient maar toch hoor je in organisaties heel vaak dat juist klachten een belangrijke signaalfunctie zijn voor het functioneren van de organisatie. Als je met werknemers praat dan ligt de drempel om een officiele klacht in te dienen enorm hoog en de enkeling die het toch doet hoopt op enige vorm van erkenning van onrecht, persoonlijke genoegdoening. De bescherming van degene die klaagt is wettelijk goed geregeld maar in de praktijk verslechteren werkrelaties vaak. Kortom in de praktijk van alledag lijkt het klachtensysteem een gedrocht te zijn waar niemand beter van wordt.

Ik geloof dat veel organisaties de uitspraken van een klachtencommissie serieus nemen, procedures wijzigen, beter aansturen op gewenst gedrag maar ik vraag me af: als je als organisatie weet dat officiele klachten slechts een topje van de ijsberg zijn heeft het dan niet meer zin om eerder in de procedures er voor te zorgen dat de signalen serieus worden opgepakt. Als medewerkers een klacht indienen dan is er al heel veel gebeurt en vaak beyond repair, hoe eerder er ingegrepen wordt hoe kleiner de schade en kans op herstel van medewerker en organisatie.

Het zijn zomaar wat gedachtes en ik ben benieuwd naar ervaringen, meningen van anderen over de (on)zin van een klachtenprocedure.

Mobbing: voorgoed de onschuld voorbij

Images Op Twitter volg ik , naast vriendjes, collega's en ander netwerkcontacten,ook mijn grote sporthelden. Afgelopen week werd bekend dat Claudia Pechstein wellicht bloeddoping heeft gebruikt en dat sloeg in als een bom.

Ik heb op Twitter de reactie gevolgd van Erben Wennemars: hij was compleet van slag, 2 dagen later heeft hij nog zijn kwaadheid eruit gefietst. Renate Groenewold benoemd het vandaag als een aanslag op haar sport. Beide geven ook toe dat het misschien wat naif is om te denken dat doping niet in het schaatsen voorkomt maar wel in alle andere topsporten. Deze onschuld en naiviteit is voorgoed voorbij.

Toch zie ik en gelijke reactie als het gaat over mobbing en pesten op het werk: iedere werknemer, ieder bedrijf lijkt te denken dat het niet voorkomt in hun organisatie. Cijfers laten een heel ander beeld zien maar toch het is altijd iets van de ander. Tot de confrontatie er is, mensen er niet meer aan voorbij kunnen, het overduidelijk is dat het in iedere organisatie voor kan komen. Dan zien we dat mensen het als een aanslag ervaren op hun bedrijf,op hun vertrouwen in dat bedrijf, hun vertrouwen in de mensen die er werken. Met die bewustwording is de onschuld voorgoed voorbij zie ik dan en die schade ervaart iedere werknemer en werkgever persoonlijk en dat is de grootste schde en ellende van mobbing en pesten op het werk: het vertrouwen is geschaad.

Netwerken: poken, bedoelt u pokon?

Poken_doyoupoken

Gisteren werd ik door netwerkcontact (gewoon live) geattendeerd dat de poken nu gewoon te koop is bij de VenD.

Ik wilde al heel lang een poken omdat ik het een leuke gadget vind, altijd graag mijn on-line netwerken wil uitbreiden en dan is zo'n ding superhandig.

In mijn pauze vandaag dus op weg naar de VenD: als een kind zo blij maar pffffffffff het was geen sinecure...............

Als eerste bedenken welke afdeling en welke etage van die hele grote VenD: ik bedacht dat electronica en pc de beste keus was. Dus ik stap vrolijk de afdeling op: zie ze nergens (goed ze zijn ook wel wat klein) en dus maar gevraagd aan een verkoper: wat zegt u token, wat bedoelt u , nooit van gehoord, misschien bij de VenD.............Dat laatste verbaasde me helemaal: ik was toch in de VenD maar de electronica was van Dixons bleek toen. Goed ik dus 10 passen naar rechts gegaan en daar trof ik een alleraardigste verkoopster van de VenD: mevrouw wat zegt u, pokon, dat is toch voor planten, gebruik ik ook altijd is echt heel goed vooral bij .............Goed voor ik het hele verhaal over haar planten en pokon (ook boeiend maar niet op dat moment) moest horen, haar even onderbroken en verteld dat het een soort electronisch visitekaartje was dat Poken heet. Toen begreep ze het (gelukkig, want ik had het bijna opgegeven en zo'n lange pauze heb ik nu ook weer niet) : bij de kassa aan de ander kant mevrouw daar staat ze.

Ik kreeg toch weer een beetje hoop en toog naar de kassa, bleek van de kledingafdeling te zijn maar na even goed rondkijken zag ik ze  staan achter de kassa: niemand ziet ze bijna maar voor het blije kind in mij waren ze goed in beeld. Ik moest nog even wachten op een meneer die broeken wilde afrekenen en een weigerende kassa maar toen was het mijn beurt. Ik zei: ik wil graag een panda poken. Ook deze aardige verkoopster keek me stomverbaasd aan: Pokon mevrouw?? Dat blije kind in mij wilde in zijn behoefte bevredigd worden en enige frustratie kwam over mij heen. Dus dacht:  ik breng geen woord meer uit en wijs gewoon: daar achter je, links boven in de hoek.......... Die aardige verkoopster pakt hem en vraagt: weet u het echt zeker mevrouw? Ja kon ik alleen maar  knikken. Nu, zegt ze, ik weet niet of ik hem wel kan afrekenen, of hij al in de computer staat. Maar ook die drempel werd genomen en na betaald te hebben liep ik dolgelukkig met mijn pandapoken weg.  Terwijl ik de uitgang weer zocht in die hele grote VenD haalde ik de poken even uit mijn plastic tasje: gewoon even kijken. Op dat moment trek ik de aandacht van een meneer, keurig 3-delig pak en ook duidelijk in zijn pauze: mevrouw, u heeft een poken ( gelukkig dat iemand snapt wat zo'n ding is) ik weet dat ze ze hier verkopen: weet u waar? Bij de kassa op de herenafdeling zeg ik. Hij kijkt me een beetje verbaasd aan en ik zeg: vraag mij niet waarom maar daar staan ze en gewoon aanwijzen want die verkoopster kent ze nog niet. Oke zegt hij, dank u wel en de volgende keer gaan we poken, goed?

Maar goed: ik poken voortaan om mijn netwerken te laten bloeien en gebruik pokon om mijn planten te laten groeien: mijn dag kon niet meer stuk

Pesten op het werk: woorden doen wel zeer!

Logocadremail_8

Er zijn nogal wat vooronderstellingen over hoe je het beste als slachtoffer kan reageren op mobbing en/of pesten op het werk. Ik kom ze steeds vaker tegen op het web

1. Trek het niet aan wat er tegen je wordt gezegd.

Laat het allemaal maar langs je afglijden, negeer het maar maar dit gaat uit van de vooronderstelling dat woorden geen zeer doen. Vroeger riepen kinderen op het schoolplein regelmatig tegen elkaar: schelden doet geen zeer..............althans in mijn herinnering. Maar iedereen weet dat woorden wel degelijk zeer kunnen doen, iemand kwetsen door te vernederen, kleineren, een lichamelijke afwijking uit te vergroten: het is wel degelijk kwetsend en krenkend.  Hoe kan je het langs je af laten glijden als het je wel degelijk raakt? Woorden doen wel zeer en moeten we dat niet allemaal beseffen?

2. Het is maar een baan, niet je leven.

Als slachtoffer van mobbing en pesten op hetwerk kan je soms het idee krijgen dat het werk de centrum van iemands leven is geworden, alsof er niets anders bestaat in het leven. Nu ben ik zo wie zo  van mening dat een omgeving waarin je een groot gedeelte van je dag doorbrengt belangrijk voor je is. Voor slachtoffer van mobbing en/of pesten op het werk is de baan wellicht niet zo belangrijk als het lijkt maar wel de vijandige omgeving waarin ze het werk moeten doen: dat tast het veiligheidsgevoel van iemand aan. Als mensen dan over hun werk praten gaat het vaak over dat aspect: onveilige, vijandige omgeving: iedere dag maar weer.

3. Als je er niet op reageert dan stopt het vanzelf.

Bij deze vooronderstelling verwarren we misplaatste grapjes en plagen met pesten en mobbing. Een belangrijk kenmerk van mobbing en pesten op het werk is namelijk dat iemand van de werkplek moet verdwijnen dan wel dat de werksfeer te verzieken. Een pester/mobber stopt niet vanzelf, pas als dat doel bereikt is.

4. Overal wordt gekletst en geroddeld: maak je niet druk.

Natuurlijk wordt overal wel een sgekletst en geroddeld en soms kan dat ook positief zijn maar bij mobbing en pesten op het werk gaat het veel verder: hier is de mobber/pester er op uit op iemand van de werkplek te verwijderen en daarin lijken alle middelen toegestaan. Kwaadspreken achter iemands rug om is een aanval op de persoonlijke integriteit.

Pesten op het werk en Moed

Istock_000004450116large

Het verplaatsen van een klein steentje in water kan een compleet andere stroming veroorzaken.

Moed is nodig om je leefomgeving op een positieve manier te verbeteren.

Moed is nodig om initiatief te nemen.

Moed staat voor het vermogen om, ondanks alle angsten en onzekerheden, toch te doen wat nodig is.

Moed is nodig om een dialoog aan te gaan en initiatief te nemen.

Moed staat voor bewustwording. Vraagt gevoel en biedt betrokkenheid aan en ontwikkelt een positieve beweging vanuit het hart van de samenleving.

Moed staat voor aansluiting, integriteit, veerkracht, sociale betrokkenheid en verbindingen en zorgt voor herkenbaarheid.

Het Mobbing Experts Platform heeft zich verbonden met het jaarthema van de Landelijke Stichting Tegen Zinloos Geweld: MOED.

Hoe MOED en mobbing, pesten of ander ongewenst gedrag elkaar kunnen aanvullen is een onderwerp van gesprek op de website : boeiend en inspirerend, moeilijk en verhelderend maar vooral verbindend.

Terugblik: Pesten op het werk in Casa Luna

Logocadremail_8

Het was een korte nacht en een lange dag na mijn optreden in de live -uitzending in Casa Luna.

Alhoewel ik zelf , puur op mijn gevoel afgaande, niet helemaal tevreden was over mijn optreden heb ik nog niet de tijd gehad om de uitzending rustig terug te luisteren. In mijn mailbox, sms-berichten tref ik echter positieve berichten dus dan denk ik zo slecht heb ik het nog niet gedaan.

Ik vond de sfeer in de studio uiterst ontspannen en heb genoten van de ervaring. Alhoewel de pers een regelmatige factor is geworden in mijn leven en werk doordat pesten op het werk ook meer aandacht verdient en krijgt, gaan al die persoptredens niet vanzelf. Vorig jaar was de pers mn geinteresseerd in slachtofferverhalen: hoe meer, hoe beter, hoe heftiger de pestervaring hoe meer nieuwswaarde het leek te hebben. Dat was wel eens lastig als journalisten aan mij vroegen: ken je slachtoffers en mag ik daar contact mee opnemen? Ik ben als coach een hulpverlener aan mensen die een traumatische ervaring hebben meegemaakt: het voelt dan niet goed om mensen te vragen voor een interview.

De afgelopen maanden merk ik dat er meer diepte-interviews zijn: het gaat niet alleen meer over slachtofferverhalen maar ook wat kunnen we eraan doen, wat is het eigenlijk, wat kunnen bedrijven doen? Vandaag ontving ik ook het blad Mensen Werken van de Arbo-unie met een zeer goed artikel waaraan ik ook mijn medewerking heb gegeven: dan denk ik we zijn op de goede weg.

En ik spreek inderdaad over wij want al mijn activiteiten op het gebied van mobbing en pesten op het werk kan ik doen doordat ik gesteund en geinspireerd wordt door mensen om me heen. Zo ook gisteren in de aanloop naar de uitzending en daarom een speciale dank aan Frank de Mink (mede-oprichter van het Mobbing Experts Platform): dank je wel maatje, fijn dat je er voor me was!

Pesten op het werk: in het nieuws

Istock_000004450116large

      

Als mede-oprichter van het Mobbing Experts Platform ben ik vorige week benaderd door de NCRV: Casa Luna voor een interview.

Deze keer niet een snel inteview van 3 minuten wat ik al eerder heb gedaan maar een interview van 3 kwartier over wat mobbing en pesten op het werk precies is, wat betekent het voor slachtoffers en wat kunnen werkgvers doen.

De uitzending wordt live uitgezonden in de nacht van 6 op 7 mei om 00:00 uur.

Dat is ook voor mij toch even wat nieuws maar wel heel leuk natuurlijk. Ik heb begrepen dat de de NCRV goed voor mij gaat zorgen. Ik wordt opgehaald en thuisgebracht en ook de ontvangst zal goed zijn.

De uitzending zal op 7 mei af te luisteren via de site van de NCRV en natuurlijk zal ik ook zelf verslag uitbrengen hoe het voor mij geweest om te worden ontvangen in de NCRV-studio.

Mobbing en Pesten op het werk: herkenbaar maken ?

Het Mobbing Experts Platform heeft vandaag een nieuwsbrief uitgebracht waarin ze aandacht vragen voor een nieuw idee om mobbing en pesten op het werk beter herkenbaar te maken in de werkomgeving van Nederlanders.

Anoniem melden van mobbing, pesten op het werk

De agressie tegen hulpverleners: politie, ambulancepersoneel, brandweer: iedereen heeft wel zijn/haar verhaal te vertellen. Prima is dat: laat het maar naar buitenkomen onder welke omstandigheden mensen hun werk moeten doen en hoe afzichtelijk het is dat mensen dat onmogelijk dreigen te maken.

Maar op een dag als vandaag denk ik toch even aan mobbing en pesten op het werk. Zoals de diverse artikelen en tv-uitzending  laten zien is het nog steeds een verborgen probleem wat moeilijk herkent wordt. Slachtoffers benoemen vaak: ik wist niet dat het mobbing was, werkgevers kijken soms met grote verbaasde ogen naar de verziekte werksfeer. Tegelijkertijd zijn er in Nederland weinig tot geen harde cijfers bekend over mobbing en pesten op het werk, ontbreekt het aan een onafhankelijk meetinstrument waar anoniem het pestgedrag gemeld kan worden.

In landen om ons heen is dat anders geregeld. Dat roept de vraag op moeten we als Mobbing Experts Platform hier niet iets voor ontwikkelen: anonieme lijsten voor slachtoffers, werkgevers en vertrouwenspersonen? Wat moeten we dan vragen, hoe moeten we dan de vragen stellen: open, meerkeuze? Enz.

Hierbij nodigen we iedereen uit om hierover mee te denken, enquêtes die nu gebruikt worden beschikbaar te stellen. Reacties zijn van harte welkom via de e-mail of via dit weblog

Netwerkster van het jaar 2009

Het is al weer even geleden dat ik melding maakte van het feit dat ik genomineerd was als netwerkster van het jaar 2009 van het Vrouwennetwerk Rijnstreek.

Op 8 maart j.l was de uiteindelijke verkiezing en de keuze van de leden is gevallen op Iris Meijer. In de lokale pers werd hier volop aandacht aan gegeven: lees verder.

Ik ben er van overtuigd dat Iris inderdaad een goede ambassadeur zal zijn voor het Vrouwennetwerk en ik wil haar veel succes en plezier toewensen dit jaar.

Abonnement

  • Wilt u op de hoogte blijven van nieuwe berichten van Coaching aan den Rijn: klik hieronder voor een gratis abonnement

    Enter your email address:

    Delivered by FeedBurner

Laatste reacties

Facts

Neem inhoud van deze site over (XML)

september 2009

ma di wo do vr za zo
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        
Powered by TypePad